De betekenisrevolutie

Dat het ondertussen al even lente is in de tijdgeest, ik hoef het nauwelijks nog te benadrukken. De media staan bol van de reportages over protesterende studenten, psychiaters die opstaan tegen de zorgverzekeraars en scholen die nieuwe wegen inslaan.
De reclame blijft nog achter. Dat is vreemd, in eerdere lenteperiodes (1966-1971 en 1989-1994) nam deze bedrijfstak wel het voortouw. Communicatie doorbrak toen taboes, het vizier ferm op een mooiere toekomst gericht. Als geen andere branche zou juist reclame de tijdgeest moeten weerspiegelen. En die tijdgeest staat in het teken van een betekenisrevolutie.
Adformatie vroeg me om een essay over ‘wat is edgy anno 2015′. Dit is er uit voort gekomen:
https://www.adformatie.nl/artikel/naakte-vrouwen-dat-nog-edgy-anno-2015

welkom in 2015

Mijn visie op 2015 staat nu online, op YouTube. Over betekenisbouwers en ketenkrakers. Twee ontwikkelingen die perfect passen in een lentetijdgeest.
Welkom in 2015

2014.. Lentejaar.

Ik moet nog aan mijn jaaroverzicht beginnen, door de vele lezingen en workshops rond het boek. Maar in de Volkskrant van 23 december wordt het jaar al redelijk adequaat samengevat:

“2014 was het jaar van de uitzonderingen, de alternatieven, de onaangepasten én de verrassende ontwikkelingen.”

De krant had het in het artikel over de kunstwereld, maar de uitspraak gaat op vele terreinen op. Overal waar ik kom herkennen mensen mijn verhaal van de TrendRede, met mijn boodschap dat ‘het hek van de dam is’ en dat we al even in een lentetijdgeest leven. Medewerkers, managers, luisteraars en actieve discussiepartners, ze zijn allemaal op zoek naar de opening in hun werk, hun leven. Het mag, moet bijna, weer anders, beter, nieuwer. Een naarstige zoektocht naar vernieuwing, dat is wat er aan de hand is.
Mooi om mee te maken. Alleen al omdat vier jaar geleden mensen die vernieuwing nog massaal afwezen. Tijdgeest, het is een mooi ding. Blij dat de Seizoenen van de Tijdgeest niets van hun actualiteit verloren hebben. Misschien maar eens nadenken over een update van het boek..!

Vijf jaar!

Het is al weer vijf jaar geleden dat ik tegen de deadline van ‘De Seizoenen van de Tijdgeest’ aanhikte. Op dat moment in augustus 2009 had ik natuurlijk geen idee van de impact die het boek op mijn leven zou hebben. Ik wilde gewoon de wereld laten weten dat trends niet uit de lucht komen vallen, maar dat ze bepaalde lijnen volgen. Muziek, film, kunst, maar ook politiek en de media, ze volgen de golven van de tijdgeest. En wanneer je daar zicht op krijgt, kun je er veel plezier aan beleven. Ik begon direct met presentaties over het boek. Heerlijk, om allerlei groepen te mogen vertellen hoe onze samenleving in elkaar steekt en hoe we elkaar volgen in het bijstellen van onze eigen gedachten over het heden. En helemaal geweldig om organisaties te kunnen inspireren met de mogelijkheden van morgen. In het begin kreeg ik nog wel veel vragende ogen: “U zegt dat we naar een lentetijdgeest toebewegen, maar daar zie ik niets van hoor..”

Uber-Logo

Ondertussen is dat wel anders. Ik moet soms moeite doen om de zaal weer tot rust te brengen, zoveel voorbeelden van nieuwe ontwikkelingen draagt men nu zelf aan. Alleen geloven we nog niet helemaal dat die ontwikkelingen werkelijk gaan doorbreken. Ach mensen, het wordt vanzelf zomer in de tijdgeest. Dan vinden we zaken als AirBnB, Uber, Buurtzorg en Eigen Kracht Centrales al de gewoonste zaak van de wereld, hebben (eindelijk) veel mensen hun oude bankrekening ingewisseld voor een Triodos of ASN rekening en is misschien de nieuwe Financiële Coöperatie alsnog een succes geworden. We durven nog niet altijd, maar heus, het is er de tijd voor. Stap maar in de nieuwe lentewereld, zeg ik, overal waar je ziet dat de oude systemen zijn vastgelopen. Het enige wat zeker nog niet is vastgelopen is mijn boek. Het is nog steeds te koop!

airbnb_800px

van Witteman naar Tan?

Weer een icoon van een voorbije tijdgeest gesneuveld. Dat Pauw en Witteman zouden stoppen lag voor de hand. De energie was er wel uit. Jeroen Pauw is eerlijk: “We zaten nog wel in de lift, maar iemand had op het verkeerde knopje gedrukt.” Maar vooral de omslag in de tijdgeest speelde ze parten. Hans Beerekamp beschrijft het prima in het NRC: “superieur cynisme raakt snel uit de mode.” De wintertijdgeest is definitief voorbij. In ‘De Seizoenen van de Tijdgeest’ schreef ik er al over: P&W zijn een echte ‘winterse’ talkshow, in 2006 de juiste vervanger van herfstsuccesnummer ‘Barend & Van Dorp’.
media_xl_1434061
Barend en Van Dorp waren de ‘normale jongens’ die wel eens even de wereld aan de kaak zouden stellen. Daar mocht Vanessa zonder schroom een minister een schrobbering geven. Iedere persoonlijkheid met een grote mond was even relevant – de herfst is een seizoen van stormachtige meningen waarbij iedereen op luide toon zijn respect opeist. P&W was strenger. Cynischer ook. Meer elitair – waar op zich niks mis mee was. De winter vraagt om duidelijker normen en waarden. De formule werd met de jaren vanzelf weer sleets. Ondertussen zijn we aan een lentetijdgeest begonnen. De veranderingen in de samenleving buitelen alweer over elkaar heen. Daarbij hoort een nieuwe toon. Met meer verrassing, nieuwsgierigheid en enthousiasme. Met minder afrekeningen en meer openingen. Met nieuwe gezichten met nieuwe verhalen.
Of Humberto Tan het icoon van de lente wordt weet ik nog zo net niet, maar zijn enthousiasme heeft hij in ieder geval mee. Ik zet voorlopig in op een nieuwe talkshow met een verrassend duo. Iets als Jinek en Ali B? In ieder geval: mensen die vooruit willen kijken, de lente en zomer tegemoet. Mensen die het al volop broeiende Nederland tonen aan de rest van het land.